Kolekcje / Kolekcja rodziny Frankowskich

Kolekcja rodziny Frankowskich

Agnieszka Bobowska-Hryniewicz, Archiwum Państwowe w Przemyślu

Dokumenty dotyczące rodziny Frankowskich, zostały przekazane do Archiwum Państwowego w Przemyślu w ramach projektu Archiwa Rodzinne Niepodległej. Oryginały dokumentów przekazała Pani Brygida Jasińska, nauczycielka, mieszkanka Przemyśla, z którą Rodzina Frankowskich była spokrewniona.

Roman Frankowski (1887-1975)

Roman Franciszek Frankowski urodził się we Lwowie 9 sierpnia 1887 r., syn Jana i Antoniny z Kremerów. Uczęszczał do szkoły powszechnej, a następnie gimnazjum, które zakończył maturą. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Pawła we Lwowie, gdzie otrzymał w 1911 r. dyplom magistra praw. Wstąpił w szeregi armii austriackiej, z której po trzech miesiącach został zwolniony.

Od lutego do kwietnia 1912 r. praktykował w Kancelarii Namiestnictwa we Lwowie, a od maja 1912 r. był praktykantem, następnie koncypistą i sekretarzem w Starostwie w Samborze. W 1920 r. powierzono mu funkcję Starosty w Rohatynie, którą sprawował przez dwa lata. Od kwietnia 1922 r. pełnił funkcję starosty w Turce, zaś 1 kwietnia 1925 r. objął urząd Starosty w Starym Samborze, który sprawował do 31 stycznia 1926 r.

Pismem z 21 stycznia 1926 r. z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych został przeniesiony ze względów służbowych w dotychczasowym charakterze i stopniu służbowym ze Starostwa w Starym Samborze do Starostwa w Przemyślu. Roman Frankowski, jak wynika z ankiety personalnej, funkcję Starosty w Przemyślu objął od 1 lutego 1926 r. i sprawował ją do 31 sierpnia 1927 r.

31 sierpnia 1927 r. wystosowane zostało pismo od Wojewody Borkowskiego do Starosty Frankowskiego, z informacją o mianowaniu go drugim zastępcą Komisarza Rządowego w Tymczasowym Zarządzie Gminy Miasta Lwowa. Pracę w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie Frankowski wykonywał do 27 września 1937 r. Następnie od 28 września tego roku do 15 lipca 1939 r. pełnił funkcję Starosty w Krośnie, zaś od 29 sierpnia 1939 r. do 20 września – Starosty w Bóbrce.

Nadanie Romanowi Frankowskiemu Złotego Krzyża Zasługi

Podczas wojny, od listopada 1939 r. do czerwca 1941 r. pracował jako robotnik we Lwowie. Od grudnia 1942 r. do marca 1943 r. był zatrudniony jako pracownik umysłowy w Polskim Komitecie Opiekuńczym we Lwowie, a następnie od maja 1943 r. do lipca 1944 r. – w Związku Producentów Kartofli we Lwowie. Po wyparciu wojsk niemieckich ze Lwowa, podjął pracę w Przychodni Przeciwgruźliczej we Lwowie jako buchalter.

Maria z Scherffów (ur. 25.11.1897 r.) - żona Romana Frankowskiego Legitymacja urzędowa Marii Frankowskiej, wystawiona przez Urząd Wojewódzki Lwowski w 1935 r.

W tym czasie Romana Frankowskiego i jego żonę, Marię z Scherffów (ur. 25.XI.1897 r.), spotkała wielka tragedia. W styczniu 1944 r. hitlerowcy aresztowali ich dwóch synów, Romana (ur. 1921 r.) i Zbigniewa (ur. 1926 r.), którzy nie chcieli służyć w Służbie Budowlanej Baudienst. Zostali wywiezieni do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen, a następnie Bergen Belsen.

W związku z tym rodzinnym dramatem, dalsza praca zawodowa Romana Frankowskiego skoncentrowana była na poszukiwaniach informacji dotyczących losów jego dzieci. Po repatriacji do Polski w 1945 r. osiedlił się w Rzeszowie, gdzie od stycznia 1946 r. do 31 października 1949 r. pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu, na początku w charakterze instruktora Kół Młodzieży PCK, następnie jako Kierownik biura Oddziału na powiat rzeszowski, a następnie Pełnomocnik Oddziału PCK Rzeszów, aż do jego likwidacji, a potem od 1 listopada 1948 r. – na stanowisku Kierownika Wydziału Opieki Okręgu PCK Rzeszów. Jak pisano w Poświadczeniu dotyczącym jego pracy w PCK - wykazywał na wszystkich stanowiskach pełną solidność, dokładność i sumienność oraz umiejętność samodzielnego rozwiązywania zagadnień i duże zdolności organizacyjne.

Przyznanie odznaki honorowej Romanowi Frankowskiemu przez Zarząd Główny Polskiego Czerwonego Krzyża (1949 r.)

W okresie od 1 listopada 1949 r. do 15 stycznia 1950 r. pracował w Pogotowiu Ratunkowym w Przemyślu jako zastępca kierownika. Od 1 września 1951 r. pracował jako biuralista w Gminnej Kasie Spółdzielczej w Przemyślu do 31 lipca 1954 r.

Roman Frankowski zmarł w Przemyślu 14 lipca 1975 r. i został pochowany na Cmentarzu Zasańskim.

Rodzina Frankowskich